มีคำถามน่าสนใจจากรุ่นน้องคนหนึ่งหลังการเดินทางมาด้วยกันทั้งวัน "น้ำท่วมรอบนี้พี่ทำอะไรไปบ้าง" คนถามถามแล้วแต่ก็ไม่ได้รอฟังคำตอบเพราะมีโอกาสได้คุยกันบ่อยๆ อยู่แล้ว แต่ประโยคต่อมา คนถามพูดได้น่าสนใจทีเดียว "นี่ก็ตั้งใจจะเก็บไว้สัมภาษณ์งานน้องๆ ที่จะเข้ามาใหม่หลังจากนี้ ดูเป็นคำถามที่ดีว่าช่วงที่บ้านเมืองโกลาหลวุ่นวายเพราะน้ำท่วม น้องๆ ทำอะไรอยู่" ฟังไปก็แอบนึกอยู่ในใจว่าตายล่ะหว่า นี่เราทำอะไรช่วงน้ำท่วมสมกับเป็นคนไทยที่กำลังร่วมประสบปัญหาอุทกภัยกับคนไทยส่วนใหญ่ในชาติพอแล้วหรือยัง คิดแล้วก็นึกสนุกอยากถามกลับไปที่รุ่นน้องว่าตอบแบบไหนแล้วจะให้ผลดีหรือผลเสียยังไงบ้างกับการรับพนักงานเข้าทำงานในมุมมองของเค้า ก็คุยเรื่องอื่นต่อจนเพลิดเพลิน ลืมคำถามนี้ไปจนได้
น้ำท่วมครั้งนี้ ได้เห็นบทบาทหลายๆ อย่างที่เกิดขึ้นในสังคม ภาพความแข็งแรงของความเป็นคนไทยดั้งเดิมที่รักกัน เสียสละ ช่วยเหลือ มีรอยยิ้มให้กัน กลับมาให้เห็นชัดเจนยิ่งขึ้นหลังจากบ้านเมืองมีความคลุมเคลือจากการเมืองมาหลายปี ความช่วยเหลือที่หลั่งไหลจากทั่วทุกสารทิศไปถึงผู้ประสบภัย อาสาสมัครเกิดขึ้นมากมายหลายกลุ่ม ทั้งที่จัดตั้งเป็นทางการ ทั้งที่รวมกันเฉพาะกิจเพื่อกิจกรรมต่างๆ ในการช่วยเหลือผู้ประสบภัย
ตัวเองได้มีโอกาสได้ไปเป็นอาสาสมัครกับเค้าบ้างในบางกิจกรรม จากที่แรกๆ บริจาคเงินช่วยเหลือและแบ่งปันข่าวสารกิจกรรมต่างๆ ทาง social network แต่เพียงอย่างเดียว ทนเห็นคนอื่นออกไปทำอะไรต่ออะไรมากมายผ่านทั้งทางจอทีวีและ social network ต่อหน้าเราทุกๆ วันก็เริ่มรู้สึกผิดและแอบละอายใจที่ไม่ได้ออกแรงอะไรเสียบ้างทั้งที่กำลังเรายังพอไหว ตัดสินใจออกไปเป็นอาสาสมัครบรรจุถุงยังชีพกับเอกชน 1 วันกับทหาร 1 วัน ไปบริจาคอาหารสุนัขกับแบ่งบรรจุอาหารอีกวัน แล้วก็กลับมาตั้งหลักในฐานที่มั่น นำส่งปัจจัยบริจาคและส่งต่อกิจกรรมเหมือนเดิมเนื่องจากบ้านอยู่ในจุดที่น้ำท่วมกับเค้าด้วย ต้องบอกว่าไม่กี่วันกับการไปเป็นอาสาสมัคร จะพูดว่าเพียงไม่กี่ชั่วโมงก็ว่าได้เพราะงานเสร็จเร็วกว่าที่คิดจนน่าตกใจ ไม่กี่ชั่วโมงที่ได้เห็นอาสาสมัครที่ทำงานด้วยกัน ส่วนใหญ่ไปเป็นกลุ่ม น้องๆ นักเรียนนักศึกษาน่ารักมากๆ ที่นัดกันมาทำความดี เป็นจุดรวมกันของการพบเพื่อนทั้งวัยใกล้เคียงกันและต่างเพศต่างวัยที่มีความรู้สึกและจุดมุ่งหมายเดียวกัน บางคนมาคนเดียวหรือ 2 คน ไม่ทันได้พูดจาอะไรก็สามารถแทรกตัวไปเริ่มบรรจุของ ทำกิจกรรมและพูดคุยกับเพื่อนข้างเคียงได้อย่างมีความสุขและมีรอยยิ้มร่วมกัน หลายคนที่แอบกระซิบถามกันว่าน้ำท่วมไหม บ้านเป็นอย่างไรบ้าง บางคนมาเป็นอาสาทั้งที่น้ำท่วมบ้านกับเค้าเหมือนกัน ความรู้สึกเวลามองไปรอบๆ ตัว ไม่รู้ว่าคนอื่นจะเป็นเหมือนกันหรือเปล่าค่ะ แต่เหมือนทุกๆ คนเป็นฮีโร่ของประเทศไทยหมด ไม่ว่าจะอายุเท่าไหร่เพศไหน ทุกคนน่ารักที่มาด้วยใจและกำลังของคนไทยด้วยกัน
ไม่อยากให้ใครลืมความรู้สึกนี้ไป วันที่เราต้องร่วมทุกข์ร่วมสุขกันยามที่ลำบาก รอยยิ้มและน้ำใจของวันนี้ แค่เพียงน้ำใจของใครบางคนที่เราได้พบเพียงหนึ่งคนก็มากพอ ที่จะทำให้ความทรงจำดีๆ ความรู้สึกดีๆ อยู่ในหัวใจคนไทยหลายๆ คนไปอีกนาน
น้ำท่วมครั้งนี้ ได้เห็นบทบาทหลายๆ อย่างที่เกิดขึ้นในสังคม ภาพความแข็งแรงของความเป็นคนไทยดั้งเดิมที่รักกัน เสียสละ ช่วยเหลือ มีรอยยิ้มให้กัน กลับมาให้เห็นชัดเจนยิ่งขึ้นหลังจากบ้านเมืองมีความคลุมเคลือจากการเมืองมาหลายปี ความช่วยเหลือที่หลั่งไหลจากทั่วทุกสารทิศไปถึงผู้ประสบภัย อาสาสมัครเกิดขึ้นมากมายหลายกลุ่ม ทั้งที่จัดตั้งเป็นทางการ ทั้งที่รวมกันเฉพาะกิจเพื่อกิจกรรมต่างๆ ในการช่วยเหลือผู้ประสบภัย
ตัวเองได้มีโอกาสได้ไปเป็นอาสาสมัครกับเค้าบ้างในบางกิจกรรม จากที่แรกๆ บริจาคเงินช่วยเหลือและแบ่งปันข่าวสารกิจกรรมต่างๆ ทาง social network แต่เพียงอย่างเดียว ทนเห็นคนอื่นออกไปทำอะไรต่ออะไรมากมายผ่านทั้งทางจอทีวีและ social network ต่อหน้าเราทุกๆ วันก็เริ่มรู้สึกผิดและแอบละอายใจที่ไม่ได้ออกแรงอะไรเสียบ้างทั้งที่กำลังเรายังพอไหว ตัดสินใจออกไปเป็นอาสาสมัครบรรจุถุงยังชีพกับเอกชน 1 วันกับทหาร 1 วัน ไปบริจาคอาหารสุนัขกับแบ่งบรรจุอาหารอีกวัน แล้วก็กลับมาตั้งหลักในฐานที่มั่น นำส่งปัจจัยบริจาคและส่งต่อกิจกรรมเหมือนเดิมเนื่องจากบ้านอยู่ในจุดที่น้ำท่วมกับเค้าด้วย ต้องบอกว่าไม่กี่วันกับการไปเป็นอาสาสมัคร จะพูดว่าเพียงไม่กี่ชั่วโมงก็ว่าได้เพราะงานเสร็จเร็วกว่าที่คิดจนน่าตกใจ ไม่กี่ชั่วโมงที่ได้เห็นอาสาสมัครที่ทำงานด้วยกัน ส่วนใหญ่ไปเป็นกลุ่ม น้องๆ นักเรียนนักศึกษาน่ารักมากๆ ที่นัดกันมาทำความดี เป็นจุดรวมกันของการพบเพื่อนทั้งวัยใกล้เคียงกันและต่างเพศต่างวัยที่มีความรู้สึกและจุดมุ่งหมายเดียวกัน บางคนมาคนเดียวหรือ 2 คน ไม่ทันได้พูดจาอะไรก็สามารถแทรกตัวไปเริ่มบรรจุของ ทำกิจกรรมและพูดคุยกับเพื่อนข้างเคียงได้อย่างมีความสุขและมีรอยยิ้มร่วมกัน หลายคนที่แอบกระซิบถามกันว่าน้ำท่วมไหม บ้านเป็นอย่างไรบ้าง บางคนมาเป็นอาสาทั้งที่น้ำท่วมบ้านกับเค้าเหมือนกัน ความรู้สึกเวลามองไปรอบๆ ตัว ไม่รู้ว่าคนอื่นจะเป็นเหมือนกันหรือเปล่าค่ะ แต่เหมือนทุกๆ คนเป็นฮีโร่ของประเทศไทยหมด ไม่ว่าจะอายุเท่าไหร่เพศไหน ทุกคนน่ารักที่มาด้วยใจและกำลังของคนไทยด้วยกัน
ไม่อยากให้ใครลืมความรู้สึกนี้ไป วันที่เราต้องร่วมทุกข์ร่วมสุขกันยามที่ลำบาก รอยยิ้มและน้ำใจของวันนี้ แค่เพียงน้ำใจของใครบางคนที่เราได้พบเพียงหนึ่งคนก็มากพอ ที่จะทำให้ความทรงจำดีๆ ความรู้สึกดีๆ อยู่ในหัวใจคนไทยหลายๆ คนไปอีกนาน
ว่าแต่... "น้ำท่วมรอบนี้พี่ทำอะไรไปบ้างหรือยังคะ :)"
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น